आचार्य विनोबा भावे यांच्या 'गीता प्रवचने' मधील १२ व्या अध्यायातील सगुण-निर्गुण भक्ती:

अर्जुन: अर्जुन म्हणाला, जे भक्त सतत तुमच्या सगुण रूपाची भक्ती करतात आणि जे अक्षर व अव्यक्त अशा निर्गुण स्वरूपाची उपासना करतात, त्या दोघांमध्ये श्रेष्ठ कोण?

भगवान श्रीकृष्ण: श्रीकृष्ण म्हणाले, ज्यांनी आपले मन माझ्यामध्ये स्थिर केले आहे आणि जे सतत श्रद्धेने युक्त होऊन माझी उपासना करतात, ते मला अधिक प्रिय आहेत. परंतु जे भक्त इंद्रियांना वश करून, सर्वव्यापी, अचल, निराकार अशा अव्यक्त स्वरूपाची उपासना करतात, ते सुद्धा मला प्राप्त होतात.

अव्यक्त स्वरूपाची उपासना करणाऱ्यांना अधिक कष्ट होतात, कारण मनुष्याला देहाभिमानामुळे निराकार स्वरूपाची कल्पना करणे अधिक कठीण जाते. म्हणून सगुण भक्ती सुलभ आहे. जे आपले सर्व कर्म मला अर्पण करून, माझ्यावर निष्ठा ठेवून, अनन्य भक्तीने माझे ध्यान करतात, मी त्या भक्तांना या संसार सागरातून लवकरच मुक्त करतो.

म्हणून, अर्जुना, तू आपले मन आणि बुद्धी माझ्यामध्ये स्थिर कर. त्यामुळे तू निश्चितपणे मला प्राप्त होशील. जर तू आपले मन माझ्यामध्ये स्थिर करू शकत नसेल, तर अभ्यास योगाने मला प्राप्त करण्याची इच्छा धर. जर तू अभ्यास योग करण्यासही असमर्थ असशील, तर माझ्यासाठी कर्मे कर. तू माझ्यासाठी कर्मे करूनही सिद्धी प्राप्त करशील.

जर तू हेही करू शकत नशील, तर आपल्या चित्ताला वश करून, कर्माच्या फळाचा त्याग कर. कारण ज्ञानापेक्षा अभ्यास श्रेष्ठ आहे आणि अभ्यासापेक्षा ध्यान श्रेष्ठ आहे. ध्यानापेक्षा कर्म फल त्याग श्रेष्ठ आहे, कारण त्यागाने शांती प्राप्त होते.