१९८१ साली, हिंदू कायद्यानुसार (Hindu Law), वडिलोपार्जित संपत्तीमध्ये (ancestral property) मुलांचा जन्मसिद्ध हक्क (birthright) होता. त्यामुळे, जर ती जमीन वडिलोपार्जित असेल, तर मुलांना त्या विक्रीला विरोध करण्याचा हक्क होता.

कायदेशीर पर्याय:

• दिवाणी न्यायालय (Civil Court): मुले दिवाणी न्यायालयात (civil court) विक्रीला आव्हान देऊ शकत होते.
• दाव्याचा प्रकार: 'वाटणीचा दावा' (partition suit) दाखल करून संपत्तीत आपला हक्क मागू शकत होते.
• वेळेची मर्यादा: दाद मागण्यासाठी एक ठराविक वेळ असतो. त्यामुळे, शक्य तितक्या लवकर कायदेशीर सल्ला घेणे आवश्यक आहे.

पुरावे (Evidence):

• जमीन वडिलोपार्जित असल्याचा पुरावा.
• मुले आईचे वारसदार असल्याचा पुरावा.
• विक्रीच्या वेळी मुले प्रौढ (adult) होती हे सिद्ध करणे.

सद्यस्थिती: आजच्या कायद्यानुसार, हिंदू वारसा कायदा (Hindu Succession Act) 2005 मध्ये सुधारणा झाली आहे. त्यामुळे, मुलींनाही वडिलोपार्जित संपत्तीत समान हक्क मिळतो.

महत्वाचे मुद्दे:

• या प्रकरणातील वस्तुस्थिती आणि पुरावे महत्त्वपूर्ण असतील.
• १९८१ सालच्या कायद्यानुसार मुलांचे अधिकार काय होते, हे तपासावे लागेल.
• सद्यस्थितीत, न्यायालयात (court) जाण्यापूर्वी वकिलाचा सल्ला घेणे आवश्यक आहे.

अधिक माहितीसाठी, कृपया खालील संकेतस्थळांना भेट द्या:

• हिंदू महिलांचे वारसा हक्क