रशियातील क्रांतीची (1917) प्रमुख अंतर्गत कारणे खालीलप्रमाणे होती:

• शेतकरी आणि कामगारांची दुर्दशा: रशियातील बहुसंख्य शेतकरी व औद्योगिक कामगार अत्यंत गरिबीत राहत होते. त्यांना कमी वेतन, दीर्घकाळ काम आणि वाईट राहणीमान यामुळे प्रचंड आर्थिक व सामाजिक समस्यांना तोंड द्यावे लागत होते.
• झारची निरंकुश राजवट: झार निकोलस दुसरा याची जुलमी आणि निरंकुश सत्ता होती. जनतेला कोणतेही राजकीय हक्क नव्हते आणि सुधारणांना नेहमीच विरोध केला जात असे, ज्यामुळे लोकांमध्ये तीव्र असंतोष होता.
• सामाजिक विषमता: समाजातील उच्चभ्रू वर्ग (अभिजात वर्ग, चर्चचे अधिकारी) आणि सामान्य जनता यांच्यात खूप मोठी दरी होती. गरिबांचे शोषण केले जात होते.
• अकार्यक्षम आणि भ्रष्ट प्रशासन: झारचे प्रशासन अत्यंत अकार्यक्षम आणि भ्रष्ट होते. ते देशाच्या गंभीर समस्यांवर उपाययोजना करण्यास पूर्णपणे अपयशी ठरले.
• क्रांतिकारी विचारांचा प्रसार: कार्ल मार्क्सच्या साम्यवादी विचारांचा आणि इतर समाजवादी कल्पनांचा कामगार व बुद्धिजीवी वर्गात मोठ्या प्रमाणावर प्रसार झाला होता, ज्यामुळे क्रांतीची बीजे पेरली गेली.
• दुष्काळ आणि अन्नधान्याची टंचाई: रशियामध्ये वारंवार पडणाऱ्या दुष्काळामुळे आणि विशेषतः पहिल्या महायुद्धामुळे अन्नधान्याचा तुटवडा निर्माण झाला, ज्यामुळे जनतेची उपासमार झाली आणि सरकारविरोधी भावना तीव्र झाल्या.
• खूनी रविवार (1905): 1905 मध्ये सेंट पीटर्सबर्ग येथे शांततापूर्ण निदर्शकांवर झारच्या सैनिकांनी गोळीबार केला, ज्यात अनेक लोक मारले गेले. या घटनेमुळे झारवरील लोकांचा विश्वास पूर्णपणे उडून गेला आणि क्रांतीची पहिली ठिणगी पडली.