नामाचे मुख्यत्वेकरून 3 उपप्रकार आहेत:

1. सामान्य नाम (Common Noun): एकाच जातीच्या किंवा प्रकारच्या वस्तूंना, प्राण्यांना किंवा स्थळांना जे सामान्य नाव दिले जाते, त्याला सामान्य नाम म्हणतात.
   उदाहरण: मुलगा, नदी, शहर.
2. विशेष नाम (Proper Noun): ज्या नामाने एखादी विशिष्ट व्यक्ती, प्राणी, वस्तू किंवा स्थळ यांचा बोध होतो, त्यास विशेष नाम म्हणतात.
   उदाहरण: राम, गंगा, मुंबई.
3. भाववाचक नाम (Abstract Noun): ज्या नामाने गुण, धर्म, किंवा भाव यांचा बोध होतो, त्यास भाववाचक नाम म्हणतात. हे नाम आपल्याला डोळ्यांनी दिसत नाही, पण त्याची जाणीव होते.
   उदाहरण: आनंद, दुःख, प्रामाणिकपणा.

याव्यतिरिक्त, काही व्याकरणकार नामाचे आणखी दोन उपप्रकार मानतात:

1. समूहवाचक नाम (Collective Noun): ज्या नामाने एखाद्या समूहाचा बोध होतो, त्यास समूहवाचक नाम म्हणतात.
   उदाहरण: सैन्य, समिती, वर्ग.
2. पदार्थवाचक नाम (Material Noun): ज्या नामाने एखाद्या पदार्थाचा बोध होतो, त्यास पदार्थवाचक नाम म्हणतात.
   उदाहरण: सोने, पाणी, साखर.