ई-कॉमर्स

मिशो (Meesho) आणि ॲमेझॉन (Amazon) वर खाते (account) तयार करणे खूप सोपे आहे. खालील सूचनांचे पालन करून तुम्ही तुमचे खाते तयार करू शकता:

मिशो (Meesho) वर खाते कसे तयार करावे:

• पायरी 1: तुमच्या स्मार्टफोनवर मिशो ॲप (Meesho App) डाउनलोड करा किंवा त्यांच्या अधिकृत वेबसाइटवर (meesho.com) भेट द्या.
• पायरी 2: ॲप उघडल्यावर किंवा वेबसाइटवर गेल्यानंतर, तुम्हाला 'साइन अप' (Sign Up) किंवा 'नवीन खाते तयार करा' (Create New Account) असा पर्याय दिसेल. त्यावर क्लिक करा.
• पायरी 3: तुमचा मोबाईल नंबर (Mobile Number) प्रविष्ट करा.
• पायरी 4: तुमच्या मोबाईल नंबरवर एक वन-टाइम पासवर्ड (OTP) येईल. तो OTP प्रविष्ट करून तुमचा नंबर सत्यापित (verify) करा.
• पायरी 5: यानंतर तुम्हाला तुमचे नाव (Name), लिंग (Gender) आणि ईमेल आयडी (Email ID) यासारखी काही मूलभूत माहिती विचारली जाऊ शकते. ही माहिती भरणे ऐच्छिक असू शकते, परंतु ती तुमच्या अनुभवाला अधिक चांगला बनवू शकते.
• पायरी 6: ही माहिती भरल्यानंतर, तुमचे मिशो खाते तयार होईल आणि तुम्ही खरेदी सुरू करू शकाल.

ॲमेझॉन (Amazon) वर खाते कसे तयार करावे:

• पायरी 1: तुमच्या स्मार्टफोनवर ॲमेझॉन ॲप (Amazon App) डाउनलोड करा किंवा त्यांच्या अधिकृत वेबसाइटवर (amazon.in) भेट द्या.
• पायरी 2: ॲप उघडल्यावर किंवा वेबसाइटवर गेल्यानंतर, तुम्हाला 'नवीन खाते तयार करा' (Create a new account) किंवा 'नवीन ग्राहक? येथून सुरू करा' (New customer? Start here.) असा पर्याय दिसेल. त्यावर क्लिक करा.
• पायरी 3: तुम्हाला तुमचे पूर्ण नाव (Your name), मोबाईल नंबर (Mobile number) किंवा ईमेल आयडी (Email ID) आणि एक पासवर्ड (Password) प्रविष्ट करण्यास सांगितले जाईल.
• पायरी 4: तुम्ही प्रविष्ट केलेल्या मोबाईल नंबर किंवा ईमेल आयडीवर एक वन-टाइम पासवर्ड (OTP) येईल. तो OTP प्रविष्ट करून तुमचा नंबर/ईमेल सत्यापित करा.
• पायरी 5: एकदा OTP यशस्वीरित्या सत्यापित झाल्यावर, तुमचे ॲमेझॉन खाते तयार होईल आणि तुम्ही खरेदी सुरू करू शकाल.

दोन्ही प्लॅटफॉर्मवर खाते तयार करण्यासाठी तुम्हाला काही मिनिटे लागतील.

कॉमर्स (Commerce) म्हणजे काय:

ई-कॉमर्स प्रणालीमध्ये वापरण्यात येणारे तंत्रज्ञान:

ई-कॉमर्स (इलेक्ट्रॉनिक कॉमर्स) म्हणजे वस्तू आणि सेवांची खरेदी आणि विक्री किंवा इलेक्ट्रॉनिक नेटवर्कवर, प्रामुख्याने इंटरनेटद्वारे निधी किंवा डेटा प्रसारित करणे . हे व्यवसाय व्यवहार एकतर व्यवसाय-ते-व्यवसाय (B2B), व्यवसाय-ते-ग्राहक (B2C), ग्राहक-ते-ग्राहक किंवा ग्राहक-ते-व्यवसाय म्हणून होतात.

 ई-कॉमर्स म्हणजे   काय कोणत्याही वस्तूची खरेदी किंवा विक्री करणे म्हणजे इ कॉमर्स होय. साधारणत: आठ ते दहा वर्षांपूर्वी आपल्याला एखादी वस्तू जसे की मोबाईल, पुस्तक, इत्यादी. घ्यायचे असेल तर बाजारात जाऊन कित्येक दुकानांमध्ये त्या वस्तू विषयी चौकशी करायला लागायची, तरीदेखील आपल्याला पाहिजे तीच वस्तू भेटेल याची खात्री नव्हती आणि काही कारणास्तव जर आपण खरेदी केलेली वस्तू परत करायला गेलो तर दुकानदार ती वस्तू परत घेत नव्हते.

ई-कॉमर्स म्हणजे काय

सध्याच्या या आधुनिक काळात ई-कॉमर्स मुळे आपण घरी बसल्या आपल्याला हवी ती वस्तू खरेदी करू शकतो. तसेच काही कारणास्तव जर ती वस्तू परत करायची असेल तर ती परत देखील करू शकतो आणि त्या बदल्यात आपण दिलेले पैसे परत मिळवू शकतो. आणि याशिवाय इ कॉमर्स ecommerce in marathi चा एक खूप महत्त्वाचा फायदा म्हणजे यावरून खरेदी केलेल्या वस्तू डायरेक्ट आपल्याला घरपोहोच मिळतात.

इ कॉमर्स चे प्रकार (types of ecommerce information in marathi)

१. Business to consumer (B 2 C) :

ई-कॉमर्स च्या इतर मॉडेलच्या मॉडेल्स पेक्षा B 2 C हे मॉडेल खूप जास्त लोकप्रिय आहे. B 2 C मोडेल म्हणजे एखाद्या व्यवसाय आणि ग्राहक यांच्यामध्ये होणाऱ्या वस्तूंचा व्यवहार किंवा देवाण-घेवाण होय. याचे एक उत्तम उदाहरण म्हणजे ऑनलाइन विक्रेत्यांकडून ग्राहकाने खरेदी केलेला मोबाईल.

२. Business to Business (B 2 B) :

b2b प्रकारच्या ई-कॉमर्स म्हणजे दोन व्यवसाय यांमधील होणारी वेगळ्या प्रकारची देवाण-घेवाण. यामध्ये एक व्यवसाय करणारी कंपनी दुसरा कंपनीला काही सेवा देते या सेवांमध्ये मुख्यतः कच्चामाल, काही सॉफ्टवेअर्स किंवा इतर काही प्रकारचा तयार झालेला माल विक्रीसाठी होलसेलरला दिला जातो. b2b प्रकारच्या इ कॉमर्स मध्ये व्यवसाय कंपनीचे ग्राहकाशी थेट संबंध येत नाही. काही वेळेस व्यवसाय कंपनी किरकोळ विक्रेत्यांना देखील थेट माल विकते.

३. Direct to consumer (D 2 C):

ई-कॉमर्सचे D2C मॉडेल हे खूप नवीन मॉडेल आहे. या मॉडेलमध्ये एखादी वस्तू डायरेक निर्माता कंपनीकडून ते ग्राहकापर्यंत पोहोचवली जाते. यामध्ये डिस्ट्रीब्यूटर, होलसेलर किंवा रिटेलर यांचा कुठल्याही प्रकारचा समावेश होत नाही. त्यामुळे ग्राहकाला ही वस्तू स्वस्तात मिळते आणि याच कारणामुळे हे मॉडेल सध्या खूप लोकप्रिय होत चालले आहे. D2C मॉडेल मध्ये इंस्टाग्राम, फेसबुक, स्नॅपचॅट यांसारख्या समाज माध्यमांचा खूप मोठा वाटा आहे.

४. Consumer to Consumer (C2C):

ग्राहक ते ग्राहक या प्रकारच्या एक कॉमर्स मध्ये वस्तूंची देवाणघेवाण ग्राहकांमध्ये होते. यामध्ये कुठल्याही प्रकारचा व्यवसायिकाचा, होलसेलर , रिटेलर्स कोणाचाही संबंध येत नाही. एखादी वस्तू एका ग्राहकाकडून थेट दुसऱ्या ग्राहकापर्यंत पोहोचवली जाते.

५. Consumer to Business (C2B) :

कंजूमर टू बिजनेस ई-कॉमर्स मध्यमान एखादा व्यक्ती त्याच्याकडे असलेल्या सेवा किंवा वस्तू थेट एखाद्या व्यवसायिक कंपनीला किंवा संस्थेला विकतो. याचे एक उत्तम उदाहरण म्हणजे फोटोग्राफर किंवा फ्रीलान्सर म्हणून काम करणारे व्यक्ती.

व्यवसायाचा असा एक विभाग कि जो वस्तू व सेवांचे वितरण करतो त्याला वाणिज्य असे म्हणतात . तुलनेने भांडवली गुंतवणूक कमी प्रमाणात लागते. वितरणाचे काम बाजारपेठेमध्ये तसेच कार्यालयात केले जाते. वस्तूंचे वितरण करण्यासाठी मनुष्यबळाची व संदेशवहनाची गरज भासते.वानिज्यामुळे वास्तूमध्ये स्थळ काळ व समय उपयोगिता निर्माण होते.वाणिज्य वस्तू व व्यापारी अभिकर्ते करतात. वाणिज्य हा व्यवसायाचा एक भाग असल्यामुळे त्यामध्ये व्यापारी कौशल्य असणे गरजेचे आहे. व्यापारामध्ये एका व्यक्तीकडून दुसऱ्या व्यक्तीकडे माल हस्तांतरित करणे समाविष्ट असते, अनेकदा पैशाच्या बदल्यात. अर्थशास्त्रज्ञ अशा प्रणाली किंवा नेटवर्कचा संदर्भ देतात जे व्यापाराला बाजार म्हणून परवानगी देतात.

व्यापाराचे प्रारंभिक स्वरूप, गिफ्ट इकॉनॉमी, तात्काळ किंवा भविष्यातील बक्षीसांसाठी स्पष्ट करार न करता वस्तू आणि सेवांची देवाणघेवाण पाहिली. भेटवस्तू अर्थव्यवस्थेमध्ये पैशाचा वापर न करता वस्तूंचा व्यापार होतो. आधुनिक व्यापारी सामान्यत: पैशासारख्या देवाणघेवाणीच्या माध्यमातून वाटाघाटी करतात. परिणामी, खरेदी विक्री किंवा कमाईपासून विभक्त केली जाऊ शकते. पैशाच्या शोधामुळे (आणि लेटर ऑफ क्रेडिट, पेपर मनी आणि गैर-भौतिक पैसा) मोठ्या प्रमाणात सुलभ आणि व्यापारास प्रोत्साहन दिले. दोन व्यापाऱ्यांमधील व्‍यापारास द्विपक्षीय व्‍यापार असे संबोधले जाते, तर दोनपेक्षा अधिक व्‍यापारी गुंतलेल्या व्‍यापाराला बहुपक्षीय व्‍यापार असे संबोधले जाते.

एका आधुनिक दृष्टीकोनातून, विशेषीकरण आणि श्रम विभागणीमुळे व्यापार अस्तित्वात आहे, आर्थिक क्रियाकलापांचा एक प्रमुख प्रकार ज्यामध्ये व्यक्ती आणि गट उत्पादनाच्या छोट्या पैलूवर लक्ष केंद्रित करतात, परंतु त्यांचे उत्पादन इतर उत्पादनांसाठी आणि गरजांसाठी व्यापारात वापरतात. प्रदेशांमध्ये व्यापार अस्तित्वात आहे कारण भिन्न प्रदेशांना काही व्यापार-सक्षम कमोडिटीच्या उत्पादनामध्ये तुलनात्मक फायदा (समजलेला किंवा वास्तविक) असू शकतो - नैसर्गिक संसाधनांच्या दुर्मिळ किंवा इतरत्र मर्यादित उत्पादनासह. उदाहरणार्थ: वेगवेगळ्या प्रदेशांचे आकार मोठ्या प्रमाणात उत्पादनास उत्तेजन देऊ शकतात. अशा परिस्थितीत, स्थानांमधील बाजारभावानुसार व्यापार दोन्ही स्थानांना फायदा होऊ शकतो.

किरकोळ व्यापारामध्ये वस्तू किंवा वस्तूंची एका निश्चित ठिकाणाहून (जसे की डिपार्टमेंटल स्टोअर, बुटीक किंवा किओस्क), ऑनलाइन किंवा मेलद्वारे, खरेदीदाराद्वारे थेट वापरासाठी किंवा वापरण्यासाठी लहान किंवा वैयक्तिक लॉटमध्ये विक्री केली जाते. घाऊक व्यापार म्हणजे किरकोळ विक्रेत्यांना, किंवा औद्योगिक, व्यावसायिक, संस्थात्मक किंवा इतर व्यावसायिक व्यावसायिक वापरकर्त्यांना, किंवा इतर घाऊक विक्रेते आणि संबंधित अधीनस्थ सेवांना व्यापारी माल म्हणून विकल्या जाणाऱ्या वस्तूंची वाहतूक.

ऐतिहासिकदृष्ट्या, 1815 पासून 1914 मध्ये प्रथम महायुद्ध सुरू होण्यापर्यंत काही भागात मुक्त व्यापारासाठी मोकळेपणा मोठ्या प्रमाणात वाढला. 1920च्या दशकात व्यापार मोकळेपणा पुन्हा वाढला, परंतु 1930च्या महामंदी दरम्यान (विशेषतः युरोप आणि उत्तर अमेरिकेत) कोलमडला. 1950च्या दशकापासून (1970च्या तेलाच्या संकटात मंदी असतानाही) व्यापारातील मोकळेपणा पुन्हा मोठ्या प्रमाणात वाढला. अर्थशास्त्रज्ञ आणि आर्थिक इतिहासकारांचे म्हणणे आहे की व्यापारातील मोकळेपणाची सध्याची पातळी ही आतापर्यंतची सर्वोच्च आहे.

प्रागैतिहासिक

प्रागैतिहासिक काळातील मानवी दळणवळणातून व्यापाराचा उगम झाला. व्यापार ही प्रागैतिहासिक लोकांची मुख्य सुविधा होती, ज्यांनी आधुनिक काळातील चलनाच्या नवकल्पनापूर्वी भेटवस्तू अर्थव्यवस्थेत एकमेकांकडून वस्तू आणि सेवांची देवाणघेवाण केली. पीटर वॉटसनने लांब-अंतराच्या व्यापाराचा इतिहास इ.स. 150,000 वर्षांपूर्वी.

भूमध्यसागरीय प्रदेशात, संस्कृतींमधील सर्वात आधीच्या संपर्कात होमो सेपियन्स प्रजातीच्या सदस्यांचा समावेश होता, मुख्यतः डॅन्यूब नदीचा वापर करून, एका वेळी 35,000-30,000 BP सुरू होते.

काही प्रागैतिहासिक काळातील व्यवहाराच्या अगदी सुरुवातीपासूनच व्यापाराची उत्पत्ती शोधतात. पारंपारिक स्वयंपूर्णतेव्यतिरिक्त, व्यापार ही प्रागैतिहासिक लोकांची प्रमुख सुविधा बनली, ज्यांनी एकमेकांकडून वस्तू आणि सेवांसाठी त्यांच्याकडे असलेल्या वस्तूंची देवाणघेवाण केली.

प्राचीन इतिहास

प्राचीन एट्रुस्कन "अरीबॅलोई" टेराकोटा जहाजे 1860 मध्ये फनागोरिया, दक्षिण रशिया जवळ बोलशाया ब्लिझनित्सा ट्युमुलस येथे सापडली (पूर्वी सिमेरियन बोस्पोरसच्या बोस्पोरन राज्याचा भाग, सध्याचे तामन द्वीपकल्प); सेंट पीटर्सबर्गमधील हर्मिटेज संग्रहालयात प्रदर्शनात. व्यापार नोंदवलेल्या मानवी इतिहासाच्या पुष्कळ [प्रमाणात] झाला असे मानले जाते. अश्मयुगात ऑब्सिडियन आणि चकमक यांच्या देवाणघेवाणीचे पुरावे आहेत. न्यू गिनीमध्ये 17,000 BCE पासून ओब्सिडियनमधील व्यापार झाला असे मानले जाते.

नजीकच्या पूर्वेकडील ऑब्सिडियनचा सर्वात जुना वापर लोअर आणि मिडल पॅलेओलिथिक काळातील आहे.

— HIH प्रिन्स मिकासानो मिया ताकाहितो रॉबर्ट कार बोसन्क्वेट यांनी 1901 मध्ये उत्खननाद्वारे अश्मयुगातील व्यापाराचा तपास केला. व्यापार दक्षिण पश्चिम आशियामध्ये प्रथम सुरू झाला असे मानले जाते.

ऑब्सिडियन वापराचा पुरातत्त्वीय पुरावा डेटा प्रदान करतो की ही सामग्री उशीरा मेसोलिथिक ते निओलिथिक पेक्षा अधिक पसंतीची निवड कशी होती, ज्याला देवाणघेवाण आवश्यक आहे कारण भूमध्य प्रदेशात ऑब्सिडियनचे साठे दुर्मिळ आहेत.

ओब्सिडियनने कापणीची भांडी किंवा साधने तयार करण्यासाठी सामग्री प्रदान केली असे मानले जाते, जरी इतर अधिक सहज मिळू शकणारे साहित्य उपलब्ध असल्याने, "श्रीमंत" वापरून जमातीच्या उच्च दर्जासाठी वापर आढळला. माणसाची चकमक". विशेष म्हणजे, ऑब्सिडियनने त्याचे मूल्य चकमकच्या तुलनेत ठेवले आहे.

सुरुवातीचे व्यापारी भूमध्यसागरीय प्रदेशात ९०० किलोमीटर अंतरावर ऑब्सिडियनचा व्यापार करत होते.

युरोपच्या निओलिथिक काळात भूमध्यसागरीय व्यापार या सामग्रीमध्ये सर्वात मोठा होता. सुमारे 12,000 बीसीई मध्ये नेटवर्क अस्तित्वात होते 1990च्या झारिनच्या अभ्यासानुसार अनातोलिया हे प्रामुख्याने लेव्हंट, इराण आणि इजिप्तसोबत व्यापाराचे स्रोत होते. मेलोस आणि लिपारी स्रोत भूमध्यसागरीय प्रदेशात पुरातत्त्वशास्त्रासाठी ओळखल्या जाणाऱ्या सर्वात व्यापक व्यापारांमध्ये उत्पादित आहेत.

अफगाणिस्तानच्या पर्वतरांगांमधील सारी-इ-संग खाण ही लॅपिस लाझुलीच्या व्यापाराचा सर्वात मोठा स्रोत होती. 1595 BCE पासून बॅबिलोनियाच्या कॅसाइट काळात या सामग्रीचा मोठ्या प्रमाणावर व्यापार झाला

भूमध्य आणि जवळ पूर्व

तिसऱ्या सहस्राब्दीदरम्यान एब्ला हे एक प्रमुख व्यापारी केंद्र होते, ज्याचे नेटवर्क अनाटोलिया आणि उत्तर मेसोपोटेमियापर्यंत पोहोचले होते.[31][36][37][38]

युरोप आणि आशियामधील सिल्क रोड व्यापार मार्गाचा नकाशा. दागिने तयार करण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या साहित्याचा इजिप्तमध्ये 3000 ईसापूर्व पासून व्यापार केला जात होता. लांब पल्ल्याचे व्यापारी मार्ग प्रथम 3ऱ्या सहस्राब्दी BCE मध्ये दिसू लागले, जेव्हा मेसोपोटेमियातील सुमेरियन लोक सिंधू खोऱ्यातील हडप्पा संस्कृतीशी व्यापार करत होते. फोनिशियन हे प्रख्यात समुद्री व्यापारी होते, जे भूमध्य समुद्र ओलांडून उत्तरेकडे ब्रिटनपर्यंत कांस्य निर्मितीसाठी कथील स्रोतांसाठी प्रवास करत होते. या उद्देशासाठी त्यांनी ग्रीक लोकांना एम्पोरिया नावाच्या व्यापारी वसाहती स्थापन केल्या.[39] भूमध्य समुद्राच्या किनाऱ्यावर, संशोधकांना किनारपट्टीचे स्थान किती चांगले जोडलेले होते आणि लोहयुगातील पुरातत्त्व स्थळांचा स्थानिक प्रसार यांच्यात सकारात्मक संबंध आढळला आहे. हे सूचित करते की एखाद्या स्थानाची व्यापार क्षमता मानवी वसाहतींचे महत्त्वपूर्ण निर्धारक होते.[40]

ग्रीक संस्कृतीच्या सुरुवातीपासून ते 5 व्या शतकात रोमन साम्राज्याच्या पतनापर्यंत, आर्थिकदृष्ट्या किफायतशीर व्यापारामुळे भारत आणि चीनसह सुदूर पूर्वेकडून मौल्यवान मसाला युरोपमध्ये आणला गेला. रोमन व्यापाराने आपल्या साम्राज्याची भरभराट आणि टिकाव धरला. नंतरचे रोमन प्रजासत्ताक आणि रोमन साम्राज्यातील पॅक्स रोमाना यांनी एक स्थिर आणि सुरक्षित वाहतूक नेटवर्क तयार केले ज्यामुळे महत्त्वपूर्ण चाचेगिरीची भीती न बाळगता व्यापारी माल पाठवणे शक्य झाले, कारण इजिप्तच्या विजयानंतर रोम भूमध्यसागरातील एकमेव प्रभावी सागरी शक्ती बनले होते आणि जवळच्या पूर्वेला.[41]

प्राचीन ग्रीसमध्ये हर्मीस हा व्यापार[४२][४३] (व्यापार) आणि वजन व मापांचा देव होता.[44] प्राचीन रोममध्ये, मर्क्यूरियस हा व्यापाऱ्यांचा देव होता, ज्याचा सण व्यापारी पाचव्या महिन्याच्या 25 व्या दिवशी साजरा करत असत.[45][46] मुक्त व्यापाराची संकल्पना ही प्राचीन ग्रीक राज्यांच्या सार्वभौम सत्तांच्या इच्छेचा आणि आर्थिक दिशेचा विरोधी होता. सार्वभौम शासनाच्या तिजोरीत सुरक्षितता राखण्यासाठी कठोर अंतर्गत नियंत्रणे (कर आकारणीद्वारे) आवश्यक असल्यामुळे राज्यांमधील मुक्त व्यापार रोखला गेला, ज्याने कार्यात्मक समुदाय जीवनाच्या संरचनेत सभ्यतेची थोडीशी देखभाल करणे सक्षम केले.[47][48 ]

रोमन साम्राज्याचा पतन आणि त्यानंतरच्या काळोख्या युगामुळे पश्चिम युरोपमध्ये अस्थिरता आली आणि पाश्चात्य जगातील व्यापार नेटवर्क जवळजवळ कोसळले. तथापि, आफ्रिका, मध्य पूर्व, भारत, चीन आणि आग्नेय आशियातील राज्यांमध्ये व्यापाराची भरभराट होत राहिली. पश्चिमेकडे काही व्यापार झाले. उदाहरणार्थ, राधानाइट्स हे मध्ययुगीन समाज किंवा समूह (या शब्दाचा नेमका अर्थ इतिहासात हरवला आहे) ज्यू व्यापाऱ्यांचे होते जे युरोपातील ख्रिश्चन आणि पूर्वेकडील मुस्लिम यांच्यात व्यापार करत होते.[49]

इंडो-पॅसिफिक

मुख्य लेख: मेरीटाइम जेड रोड आणि मेरीटाइम सिल्क रोड

हिंदी महासागरातील ऑस्ट्रोनेशियन प्रोटो-ऐतिहासिक आणि ऐतिहासिक सागरी व्यापार नेटवर्क[50] हिंद महासागरातील पहिले खरे सागरी व्यापार नेटवर्क बेट दक्षिणपूर्व आशियातील ऑस्ट्रोनेशियन लोकांचे होते,[50] ज्यांनी महासागरात जाणारी पहिली जहाजे बांधली.[51] तैवान आणि फिलीपिन्सच्या अ‍ॅनिमिस्ट स्वदेशी लोकांद्वारे सुरू केलेले, मेरीटाइम जेड रोड हे आग्नेय आणि पूर्व आशियातील अनेक क्षेत्रांना जोडणारे विस्तृत व्यापार नेटवर्क होते. त्याची प्राथमिक उत्पादने तैवानमधून अ‍ॅनिमिस्ट तैवानी स्थानिक लोकांद्वारे खनन केलेल्या जेडपासून बनविली गेली होती आणि फिलीपिन्समध्ये मुख्यतः अॅनिमिस्ट स्वदेशी फिलिपिनोद्वारे प्रक्रिया केली गेली होती, विशेषतः बॅटेनेस, लुझोन आणि पलावानमध्ये. काहींवर व्हिएतनाममध्येही प्रक्रिया करण्यात आली होती, तर मलेशिया, ब्रुनेई, सिंगापूर, थायलंड, इंडोनेशिया आणि कंबोडियाच्या लोकांनी मोठ्या प्रमाणात अॅनिमिस्टच्या नेतृत्वाखालील व्यापार नेटवर्कमध्ये भाग घेतला होता. त्या वेळी नेटवर्कमधील सहभागींची बहुसंख्य अॅनिमिस्ट लोकसंख्या होती. सागरी रस्ता प्रागैतिहासिक जगामध्ये एकाच भूवैज्ञानिक सामग्रीचे सर्वात विस्तृत समुद्र-आधारित व्यापार नेटवर्क आहे. हे किमान 3,000 वर्षे अस्तित्वात होते, जिथे त्याचे सर्वोच्च उत्पादन 2000 BCE ते 500 CE पर्यंत होते, मुख्य भूप्रदेशातील युरेशियातील सिल्क रोड आणि नंतरच्या सागरी रेशीम मार्गापेक्षा जुने. 500 CE ते 1000 CE पर्यंतच्या शेवटच्या शतकांमध्ये मेरीटाइम जेड रोड क्षीण होऊ लागला. नेटवर्कचा संपूर्ण काळ हा प्रदेशातील वैविध्यपूर्ण अॅनिमिस्ट समाजांसाठी सुवर्णकाळ होता.[52][53][54][55]

दक्षिणपूर्व आशियाई लोकांनी देखील दक्षिण भारत आणि श्रीलंकेसोबत 1500 ईसा पूर्व 1500 पूर्वी व्यापार मार्ग स्थापित केला, ज्यामुळे भौतिक संस्कृतीची देवाणघेवाण झाली (जसे की कॅटामरन्स, आऊटरिगर बोटी, शिलाई-फळी बोटी आणि पान) आणि कल्टिजेन्स (जसे नारळ, चंदन, केळी आणि ऊस); तसेच भारत आणि चीनच्या भौतिक संस्कृतींना जोडणे. इंडोनेशियन, विशेषतः पूर्व आफ्रिकेत मसाल्यांचा (प्रामुख्याने दालचिनी आणि कॅसिया) व्यापार करत होते कॅटामरन आणि आउटरिगर बोटी वापरून आणि हिंद महासागरातील वेस्टरलीजच्या मदतीने प्रवास करत होते. हे व्यापार नेटवर्क आफ्रिका आणि अरबी द्वीपकल्पापर्यंत पोहोचण्यासाठी विस्तारले, परिणामी पहिल्या सहस्राब्दीच्या पहिल्या सहामाहीत मेडागास्करचे ऑस्ट्रोनेशियन वसाहतीकरण झाले.

चिटणीस (Secretary) ही संकल्पना अनेक संदर्भांमध्ये वापरली जाते. त्यामुळे वेगवेगळ्या ठिकाणी तिचा अर्थ बदलू शकतो. खाली काही सामान्य अर्थ आणि उपयोग दिले आहेत:

1. कंपनी चिटणीस (Company Secretary):

   • कंपनी चिटणीस हा कंपनीचा एक महत्त्वाचा अधिकारी असतो.
   • तो कंपनीच्या कायद्यांचे पालन करतो आणि कंपनीच्या व्यवस्थापनात मदत करतो.
   • कंपनीच्या बैठका आयोजित करणे, नोंदी ठेवणे आणि भागधारकांशी (shareholders) संवाद साधणे ही त्याची कामे आहेत.

2. खाजगी सचिव (Personal Secretary):

   • खाजगी सचिव एखाद्या व्यक्तीला त्याच्या दैनंदिन कामात मदत करतो.
   • पत्रव्यवहार करणे, भेटींचे नियोजन करणे आणि इतर व्यवस्थापकीय कामे करणे ही त्याची जबाबदारी असते.

3. संघटना/संस्थेचा चिटणीस (Organization/Institution Secretary):

   • हा व्यक्ती संस्थेच्या व्यवस्थापनात मदत करतो.
   • संस्थेच्या बैठका, कार्यक्रम आयोजित करणे आणि संस्थेचे रेकॉर्ड ठेवणे ही त्याची कामे आहेत.

चिटणीसाची मुख्य कामे:

• पत्रव्यवहार करणे
• बैठका आयोजित करणे आणि इतिवृत्त (minutes) तयार करणे
• नोंदी ठेवणे आणि व्यवस्थापन करणे
• कायद्यांचे आणि नियमांचे पालन करणे

चिटणीस हा त्याच्या संस्थेसाठी किंवा व्यक्तीसाठी अत्यंत महत्त्वाचा असतो आणि तो व्यवस्थापनात महत्त्वाची भूमिका बजावतो.

ई-वाणिज्य (E-commerce) म्हणजे इंटरनेटच्या माध्यमातून वस्तू व सेवांची खरेदी-विक्री करणे. याचे अनेक फायदे आणि तोटे आहेत, जे खालीलप्रमाणे:

अधिक माहितीसाठी आपण खालील वेबसाइट्सला भेट देऊ शकता:

1. इन्व्हेस्टोपीडिया (Investopedia)
2. Shopify