कृषी कर्जाचे मुख्यत्वे दोन प्रकारच्या स्त्रोतांद्वारे वर्गीकरण केले जाते: संस्थात्मक आणि गैर-संस्थात्मक स्रोत.

१. संस्थात्मक स्रोत (Institutional Sources):

• व्यापारी बँका (Commercial Banks): यामध्ये सार्वजनिक क्षेत्रातील बँका (उदा. स्टेट बँक ऑफ इंडिया, बँक ऑफ महाराष्ट्र) आणि खाजगी क्षेत्रातील बँका (उदा. आयसीआयसीआय बँक, एचडीएफसी बँक) यांचा समावेश होतो. या बँका शेतकऱ्यांना पीक कर्ज (crop loans) आणि मुदत कर्ज (term loans) देतात.

• प्रादेशिक ग्रामीण बँका (Regional Rural Banks - RRBs): ग्रामीण भागातील शेतकऱ्यांच्या गरजा पूर्ण करण्यासाठी या बँकांची स्थापना करण्यात आली आहे. त्या लहान आणि अल्पभूधारक शेतकऱ्यांना कर्ज पुरवतात.

• सहकारी बँका (Co-operative Banks):

  • प्राथमिक कृषी पतसंस्था (Primary Agricultural Credit Societies - PACS): या संस्था गावापातळीवर शेतकऱ्यांना अल्पमुदतीचे कर्ज देतात.

  • जिल्हा मध्यवर्ती सहकारी बँका (District Central Co-operative Banks - DCCBs): या जिल्हा पातळीवर काम करतात आणि प्राथमिक पतसंस्थांना निधी पुरवतात.

  • राज्य सहकारी बँका (State Co-operative Banks - SCBs): या राज्य पातळीवर काम करतात आणि जिल्हा बँकांना निधी पुरवतात.

• लघुवित्त बँका (Small Finance Banks): या बँका देखील ग्रामीण आणि निमशहरी भागातील शेतकऱ्यांना कर्ज देतात.

२. गैर-संस्थात्मक स्रोत (Non-Institutional Sources):

• सावकार (Moneylenders): हे ग्रामीण भागातील शेतकऱ्यांना जलद कर्ज देतात, परंतु त्याचे व्याजदर खूप जास्त असतात आणि अटी जाचक असतात.

• व्यापारी आणि कमिशन एजंट (Traders and Commission Agents): हे शेतकऱ्यांना त्यांच्या उत्पादनांच्या बदल्यात कर्ज देतात. अनेकदा शेतकऱ्यांना त्यांचे उत्पादन कमी किमतीत विकावे लागते.

• जमीनदार (Landlords): काही वेळा जमीनदार आपल्या भाडेकरू शेतकऱ्यांना कर्ज देतात.

• नातेवाईक आणि मित्र (Relatives and Friends): तात्पुरत्या गरजांसाठी अनेक शेतकरी नातेवाईक आणि मित्रांकडून कर्ज घेतात.

• अपुरा आणि वेळेवर नसलेला पुरवठा: अनेकदा शेतकऱ्यांना योग्य वेळी पुरेसे कर्ज मिळत नाही, ज्यामुळे त्यांना खाजगी सावकारांकडे वळावे लागते.

• गुंतागुंतीची प्रक्रिया आणि जामिनकीची अट: संस्थात्मक कर्जासाठी अर्ज प्रक्रिया किचकट असते आणि अनेकदा लहान शेतकऱ्यांकडे पुरेसे गहाण ठेवण्यासाठी काहीच नसते.

• छोट्या आणि अल्पभूधारक शेतकऱ्यांची वंचना: मोठ्या शेतकऱ्यांना कर्ज मिळणे सोपे जाते, तर लहान शेतकऱ्यांना कर्ज मिळण्यात अडचणी येतात.

• कर्जाचा गैरवापर: काही वेळा शेतकरी घेतलेल्या कर्जाचा वापर शेतीऐवजी इतर कारणांसाठी करतात, ज्यामुळे कर्ज परतफेड करण्यात अडचण येते.

• अकार्यक्षम वसुली: नैसर्गिक आपत्त्या (उदा. दुष्काळ, अतिवृष्टी) आणि बाजारपेठेतील चढ-उतारामुळे शेतकरी कर्ज फेडू शकत नाहीत, ज्यामुळे बँकांची वसुली प्रभावित होते.

• संस्थात्मक कर्जाचा कमी पोहोच: ग्रामीण भागातील दूरवरच्या खेड्यांमध्ये बँकांच्या शाखा कमी असल्यामुळे संस्थात्मक कर्जाची उपलब्धता मर्यादित राहते.

• माहितीचा अभाव: अनेक शेतकऱ्यांना उपलब्ध सरकारी योजना आणि बँकांच्या कर्ज उत्पादनांबद्दल माहिती नसते.

• कर्जबाजारीपण आणि आत्महत्या: कर्जाची परतफेड न करता आल्यामुळे शेतकरी कर्जबाजारी होतात आणि काही वेळा आत्महत्येसारखे टोकाचे पाऊल उचलतात.