पर्जन्यमानाच्या बदलत्या पद्धतीमुळे स्थानिक पातळीवर शेतीसाठी अनेक नवीन आव्हाने निर्माण झाली आहेत. त्यापैकी काही प्रमुख आव्हाने खालीलप्रमाणे आहेत:

1. अनियमित आणि अनिश्चित पाऊस:

   पर्जन्याचे प्रमाण अनियमित झाले आहे, कधी जास्त पाऊस येतो, तर कधी कमी. त्यामुळे पिकांच्या वाढीसाठी आवश्यक असणाऱ्या पाण्याची उपलब्धता वेळेवर होत नाही आणि याचा परिणाम उत्पादनावर होतो.

2. अतिवृष्टी आणि पूर:

   अचानक येणाऱ्या अतिवृष्टीमुळे शेतात पाणी साचून पिके खराब होतात. पुरामुळे मातीची धूप होते, ज्यामुळे जमिनीची सुपीकता कमी होते.

3. अनावृष्टी आणि दुष्काळ:

   पावसाचे प्रमाण घटल्यामुळे दुष्काळाची शक्यता वाढते. त्यामुळे पाण्याची कमतरता निर्माण होते आणि पिके वाळून जातात, परिणामी शेतकऱ्यांचे मोठे नुकसान होते.

4. तापमानातील बदल:

   तापमान वाढल्यामुळे पिकांच्या वाढीवर विपरीत परिणाम होतो. काही पिकांसाठी विशिष्ट तापमान आवश्यक असते, ते न मिळाल्यास उत्पादनात घट येते.

5. नवीन किडी आणि रोग:

   हवामानातील बदलांमुळे नवीन किडी आणि रोगांचा प्रादुर्भाव वाढतो, ज्यामुळे पिकांचे आरोग्य धोक्यात येते आणि उत्पादन घटते.

6. जमिनीची धूप:

   अतिवृष्टी आणि वादळांमुळे जमिनीची धूप होते, ज्यामुळे जमिनीतील पोषक तत्वे वाहून जातात आणि जमिनीची सुपीकता कमी होते.

या आव्हानांचा सामना करण्यासाठी शेतकऱ्यांनी जलसंधारणाच्या पद्धती, योग्य पीक व्यवस्थापन आणि हवामानाला अनुकूल असणाऱ्या पिकांची निवड करणे आवश्यक आहे.

ॲक्युरसी: