अध्यात्मिक ,अधिभौतिक आणि आधिदैविक असे त्रिविध ताप म्हणजे दु:खे ही प्रत्येक मानवाला भोगावीच लागतात. सर्व सामान्य माणुस हा सुखाला कवटाळतो,दू:खाला कंटाळतो.खरया साधकात तितिक्षा ही असतेच. दुसऱ्या भाषेत तितिक्षा म्हणजे स्थितप्रज्ञता. नाईलाजाने दुःख सहन करणे म्हणजे तितिक्षा नाही. ज्ञानेश्वरादी चार भावंडे लहानपणापासून त्यांच्या निर्वाणा पर्यंत कशी जगली हे तितिक्षेचे मोठे उदाहरण आहे. सुखदुःखात स्थिर राहणारी अशी ही संत मंडळी त्यांच्या अंगी तितिक्षा असते.

आत्मानंद किंवा अत्मवृत्ती त्यांच्यात भरपूर असते.सर्व सामान्यांना तितिक्षा कळणार नाही.तितिक्षा ही फक्त संत,ऋषी मुनी या मध्ये असते.

तितिक्षा म्हणजे दुःख, Obstacles आणि अडचणी सहन करण्याची क्षमता.

अधिक माहिती:

• तितिक्षा म्हणजे सहनशीलता, ক্ষমাशीलता, आणि प्रतिकूल परिस्थितीत खंबीर राहण्याची शक्ती.
• हे एक आंतरिक गुण आहे, जो आपल्याला शांत आणि स्थिर राहण्यास मदत करतो, खासकरून जेव्हा आपल्या जीवनात कठीण प्रसंग येतात.
• तितिक्षा आपल्याला नकारात्मक भावनांवर नियंत्रण ठेवण्यास आणि सकारात्मक दृष्टीकोन ठेवण्यास मदत करते.

तितिक्षेचे महत्त्व:

• तितिक्षा आपल्याला जीवनातील आव्हानांना धैर्याने तोंड देण्यास मदत करते.
• हे आपल्याला मानसिक आणि भावनिकदृष्ट्या मजबूत बनवते.
• तितिक्षा आपल्याला इतरांशी अधिक समजूतदारपणे वागण्यास प्रवृत्त करते.

संदर्भ:

• https://www.maayboli.com/node/1344