Topic icon

बालविकास

0

परिसंवाद: शाळापूर्व बालकांचा शारीरिक विकास व शैक्षणिक मार्गदर्शन

नमस्कार! या परिसंवादामध्ये आपण शाळापूर्व बालकांच्या सर्वांगीण विकासातील दोन महत्त्वाच्या पैलूंवर, म्हणजे शारीरिक विकास आणि शैक्षणिक मार्गदर्शन यावर सखोल चर्चा करणार आहोत.

१. शाळापूर्व बालकांचा शारीरिक विकास (Physical Development of Preschool Children)

शाळापूर्व वय (साधारणतः ३ ते ६ वर्षे) हे मुलांच्या शारीरिक विकासासाठी अत्यंत महत्त्वाचे असते. या वयात मुलांची शारीरिक वाढ वेगाने होते आणि विविध शारीरिक कौशल्ये विकसित होतात.

  • स्थूल स्नायू विकास (Gross Motor Skills):
    • धावणे, उड्या मारणे, सायकल चालवणे, चढणे-उतरणे यांसारख्या मोठ्या स्नायूंच्या हालचाली.
    • शरीराचा तोल सांभाळणे आणि समन्वय साधणे.
    • यामुळे मुलांची ऊर्जा योग्य दिशेने वापरली जाते आणि शारीरिक आरोग्य सुधारते.
  • सूक्ष्म स्नायू विकास (Fine Motor Skills):
    • पेन्सिल/क्रेयॉन पकडणे, चित्र काढणे, कागद फाडणे, चिकटवणे.
    • बटणे लावणे, साखळीची कडी जोडणे, छोटे ठोकळे रचणे.
    • यामुळे त्यांच्या हाता-डोळ्यांचा समन्वय (hand-eye coordination) वाढतो आणि भविष्यातील लेखन कौशल्यांसाठी पाया मजबूत होतो.
  • ज्ञानेंद्रियांचा विकास (Sensory Development):
    • स्पर्श, वास, चव, दृष्टी आणि श्रवण या ज्ञानेंद्रियांद्वारे मुले आपल्या सभोवतालचे जग अनुभवतात आणि शिकतात.
    • विविध पोत, आवाज, रंग आणि गंधांचा अनुभव देणे महत्त्वाचे आहे.
  • आरोग्य आणि पोषण (Health and Nutrition):
    • संतुलित आहार आणि पुरेसा आराम मुलांच्या शारीरिक विकासासाठी आवश्यक आहे.
    • खेळासाठी आणि शारीरिक हालचालींसाठी योग्य वातावरण उपलब्ध करून देणे.
    • नियमित आरोग्य तपासणी आणि लसीकरण महत्त्वाचे आहे.

२. शाळापूर्व बालकांचे शैक्षणिक मार्गदर्शन (Educational Guidance for Preschool Children)

या वयातील शिक्षण केवळ पुस्तकी नसावे, तर ते मुलांच्या सर्वांगीण विकासाला चालना देणारे असावे.

  • खेळातून शिक्षण (Play-based Learning):
    • मुले खेळातून सहजपणे नवीन संकल्पना शिकतात, समस्या सोडवण्याचे कौशल्य विकसित करतात आणि सामाजिक कौशल्ये आत्मसात करतात.
    • शिक्षकांनी आणि पालकांनी मुलांना खेळण्यासाठी आणि शोध घेण्यासाठी पुरेसा वेळ आणि संधी द्यावी.
  • बौद्धिक विकास (Cognitive Development):
    • भाषा विकास: मुलांना बोलण्यासाठी प्रोत्साहन देणे, कथा सांगणे, गाणी शिकवणे, नवीन शब्द शिकवणे. प्रश्न विचारणे आणि त्यांची उत्तरे देण्यास मदत करणे.
    • गणितीय पूर्व-संकल्पना: संख्या ओळख, वस्तूंची तुलना (लहान-मोठे), आकार ओळखणे, क्रम लावणे.
    • जिज्ञासा आणि शोध: मुलांना प्रश्न विचारण्यासाठी आणि त्यांच्या कुतूहलाचे समाधान करण्यासाठी प्रोत्साहन द्यावे.
  • सामाजिक-भावनिक विकास (Social-Emotional Development):
    • इतरांसोबत खेळणे आणि संवाद साधणे, सहकार्य करणे, वाटून घेणे.
    • आपल्या भावना ओळखणे आणि त्यांना योग्य प्रकारे व्यक्त करण्यास शिकणे.
    • सहानुभूती आणि इतरांबद्दल आदर विकसित करणे.
    • लहानसहान जबाबदाऱ्या देऊन आत्मविश्वास वाढवणे.
  • पूर्व-वाचन आणि लेखन कौशल्ये (Pre-reading and Writing Skills):
    • मुलांना पुस्तके वाचून दाखवणे, चित्रांवरून गोष्टी सांगण्यास प्रोत्साहन देणे.
    • पेन्सिल किंवा क्रेयॉनने गिरगिटणे (scribbling), अक्षरे ओळखणे.
    • यामुळे त्यांना भविष्यात वाचन आणि लेखनासाठी तयारी करता येते.
  • पालक आणि शिक्षकांची भूमिका:
    • पालकांनी आणि शिक्षकांनी मुलांसाठी सुरक्षित, प्रेमळ आणि उत्तेजित करणारे वातावरण निर्माण करावे.
    • प्रत्येक मुलाच्या शिकण्याच्या शैलीनुसार आणि गतीनुसार त्यांना पाठिंबा द्यावा.
    • सकारात्मक प्रोत्साहन आणि कौतुक करून त्यांचा आत्मविश्वास वाढवावा.

थोडक्यात, शाळापूर्व बालकांचा शारीरिक विकास आणि शैक्षणिक मार्गदर्शन हे दोन्ही एकमेकांशी जोडलेले आहेत. सुदृढ शरीर आणि सक्रिय मन असलेल्या मुलांना शिकण्याची आणि वाढण्याची उत्तम संधी मिळते. पालक आणि शिक्षण प्रणालीने या वयातील मुलांच्या सर्वांगीण विकासासाठी एकत्रितपणे काम करणे आवश्यक आहे.

उत्तर लिहिले · 6/2/2026
कर्म · 5000
0

शाळापूर्व बालकांचा शारीरिक विकास व शैक्षणिक मार्गदर्शन

शाळापूर्व बालके (जन्मापासून ६ वर्षांपर्यंत) ही त्यांच्या विकासाच्या सर्वात महत्त्वाच्या टप्प्यात असतात. या काळात त्यांच्या शारीरिक, मानसिक, सामाजिक आणि भावनिक विकासाचा पाया रचला जातो. योग्य मार्गदर्शन आणि पोषक वातावरण मिळाल्यास त्यांचा सर्वांगीण विकास उत्तम प्रकारे होतो.

१. शारीरिक विकास (Physical Development)

शारीरिक विकासाचे मुख्यत्वे दोन प्रकार आहेत:

  • स्थूल स्नायू विकास (Gross Motor Skills): यात मोठे स्नायू आणि हालचालींचा समावेश होतो, जसे की:
    • चालणे आणि धावणे: १ ते ३ वयोगटातील मुले स्थिरपणे चालणे शिकतात आणि धावण्याचा प्रयत्न करतात. त्यांना सुरक्षित वातावरणात धावण्यासाठी प्रोत्साहन द्यावे.
    • उड्या मारणे आणि चढणे: ३ ते ६ वयोगटातील मुले एका पायावर उडी मारणे, दोन्ही पायांवर उडी मारणे आणि सुरक्षितपणे जिने चढणे-उतरणे शिकतात.
    • फेकणे आणि पकडणे: बॉल फेकणे, लाथ मारणे आणि पकडण्याचा प्रयत्न करणे यासारख्या क्रिया.
    • संतुलन: सायकल चालवणे, एका रेषेवर चालणे.
  • सूक्ष्म स्नायू विकास (Fine Motor Skills): यात हाताचे आणि बोटांचे लहान स्नायू आणि त्यांचे समन्वयन यांचा समावेश होतो, जसे की:
    • पकडणे: पेन्सिल, क्रेयॉन किंवा चमचा व्यवस्थित पकडणे.
    • रेखाटणे आणि रंगवणे: आकृत्या काढणे, चित्रे रंगवणे.
    • कापकाप करणे: कात्रीने कागद कापणे (सुरक्षित कात्री वापरून).
    • जोडणी: ठोकळे (Blocks) जोडणे, लेगोसारखे खेळ खेळणे.
    • बटने लावणे/काढणे: कपड्यांची बटने लावणे किंवा काढणे.
  • संवेदी विकास (Sensory Development): बालके स्पर्श, दृष्टी, श्रवण, वास आणि चव यांच्या माध्यमातून जगाचा शोध घेतात. त्यांना विविध पोत (textures), रंग, आवाज आणि चवींचा अनुभव घेऊ द्यावा.
  • आरोग्य आणि पोषण (Health and Nutrition):
    • संतुलित आहार: वाढीसाठी आवश्यक पोषक तत्वे असलेला आहार (उदा. फळे, भाज्या, धान्य, प्रथिने) द्यावा.
    • पुरेशी झोप: वयानुसार १२-१४ तास झोप आवश्यक असते.
    • स्वच्छता: हात धुणे, दात घासणे यांसारख्या सवयी लावणे.
    • नियमित आरोग्य तपासणी: लसीकरण आणि नियमित आरोग्य तपासणी आवश्यक आहे.

२. शैक्षणिक मार्गदर्शन (Educational Guidance)

शाळापूर्व बालकांना औपचारिक शिक्षणाऐवजी खेळाच्या माध्यमातून आणि व्यावहारिक अनुभवातून शिकण्यास मदत करावी.

  • खेळाद्वारे शिक्षण (Learning through Play):
    • खेळ हे बालकांच्या विकासासाठी नैसर्गिक साधन आहे. त्यांना मुक्तपणे खेळू द्यावे.
    • कथाकथन आणि गाणी: कथा ऐकणे, गाणी म्हणणे आणि कवितेतून भाषा विकास आणि कल्पनाशक्ती वाढते.
    • कला आणि हस्तकला: चित्रकला, मातीकाम, कागदकाम यातून सर्जनशीलता आणि सूक्ष्म स्नायूंचा विकास होतो.
  • भाषा विकास (Language Development):
    • मुलांशी सातत्याने आणि स्पष्टपणे बोला. प्रश्न विचारा आणि त्यांना उत्तरे देण्यास प्रोत्साहित करा.
    • पुस्तके वाचून दाखवा, त्यांना चित्रांबद्दल बोलायला सांगा. नवीन शब्द शिकण्यास मदत करा.
  • सामाजिक आणि भावनिक विकास (Social and Emotional Development):
    • इतरांशी संवाद साधायला आणि भावना व्यक्त करायला शिकवा.
    • शेअर करणे, वाटून घेणे, इतरांची वाट पाहणे (Turn-taking) यांसारख्या सामाजिक सवयी शिकवा.
    • त्यांना त्यांच्या भावना ओळखायला आणि योग्य प्रकारे व्यक्त करायला मदत करा (उदा. राग, आनंद, दुःख).
    • स्वतंत्रपणे काम करण्यास प्रोत्साहित करा (उदा. खेळणी आवरणे, स्वतःचे कपडे घालण्याचा प्रयत्न करणे).
  • संज्ञानात्मक विकास (Cognitive Development):
    • जिज्ञासा वाढवणे: त्यांच्या प्रश्नांची उत्तरे द्या आणि त्यांना नवीन गोष्टी शोधण्यासाठी प्रोत्साहित करा.
    • संकल्पना शिकवणे: रंग, आकार, संख्या (१ ते १०), वर्गीकरण (उदा. प्राणी,
उत्तर लिहिले · 6/2/2026
कर्म · 5000
0

बालकांचा विकास आणि स्व ची जाणीव हे दोन्ही पैलू बालकांच्या निरोगी वाढीसाठी आणि भविष्यातील यशासाठी अत्यंत महत्त्वाचे आहेत. ते एकमेकांशी घट्ट जोडलेले आहेत.

बालकांचा विकास (Child Development)

बालकांचा विकास म्हणजे जन्मापासून ते पौगंडावस्थेपर्यंत मुलांमध्ये होणारे शारीरिक, मानसिक, सामाजिक, भावनिक आणि संज्ञानात्मक बदल. यामध्ये पुढील गोष्टींचा समावेश होतो:

  • शारीरिक विकास: उंची, वजन वाढणे, स्नायूंची वाढ, इंद्रियांची कार्यक्षमता वाढणे.
  • संज्ञानात्मक (मानसिक) विकास: विचार करण्याची, समजून घेण्याची, समस्या सोडवण्याची, भाषा शिकण्याची आणि स्मरणशक्तीची क्षमता वाढणे.
  • सामाजिक आणि भावनिक विकास: इतरांशी संबंध निर्माण करणे, भावना ओळखणे आणि त्यांना योग्य प्रकारे व्यक्त करणे, सहानुभूती विकसित करणे.
  • भाषिक विकास: संवाद साधण्याची, शब्दसंग्रह वाढवण्याची आणि व्याकरण समजून घेण्याची क्षमता.

स्व ची जाणीव (Self-awareness)

स्व ची जाणीव म्हणजे स्वतःला ओळखणे, स्वतःचे विचार, भावना, क्षमता, मर्यादा आणि व्यक्तिमत्त्व समजून घेणे. सोप्या भाषेत सांगायचे तर, 'मी कोण आहे?' या प्रश्नाचे उत्तर स्वतःला मिळणे.

बालकांमध्ये स्व ची जाणीव टप्प्याटप्प्याने विकसित होते:

  • लहान वयात (०-३ वर्षे):
    • आरशात स्वतःला ओळखणे.
    • स्वतःच्या नावावर प्रतिक्रिया देणे.
    • 'मी' आणि 'माझे' या शब्दांचा वापर करणे.
    • इतरांपासून आपण वेगळे आहोत हे हळूहळू समजणे.
  • शालेय वयात (४-१२ वर्षे):
    • स्वतःच्या आवडीनिवडी, क्षमता आणि कमतरता ओळखणे.
    • स्वतःच्या भावना (आनंद, राग, दुःख) ओळखणे.
    • इतरांशी तुलना करून स्वतःची ओळख बनवणे.
    • शाळेतील यश-अपयशातून स्वतःबद्दल शिकणे.
  • पौगंडावस्था (१३-१८ वर्षे):
    • स्वतःची मूल्ये, ध्येये आणि भविष्याबद्दल विचार करणे.
    • स्वतःच्या व्यक्तिमत्त्वाचे आणि सामाजिक भूमिकेचे अधिक सखोल आकलन होणे.
    • स्वतःच्या भावनांवर नियंत्रण ठेवण्यास शिकणे.

बालकांचा विकास आणि स्व ची जाणीव यांचा संबंध

स्व ची जाणीव बालकांच्या सर्वांगीण विकासासाठी एक महत्त्वाचा पाया आहे. हे दोन्ही पैलू एकमेकांवर अवलंबून आहेत:

  • भावनिक विकास: जेव्हा बालकांना स्वतःच्या भावनांची जाणीव होते, तेव्हा ते त्यांना योग्य प्रकारे व्यक्त करू शकतात आणि नियंत्रणात ठेवू शकतात. यामुळे भावनिक आरोग्य सुधारते.
  • सामाजिक विकास: स्वतःला समजून घेतल्याने इतरांना समजून घेणे सोपे होते. यामुळे इतरांशी चांगले संबंध निर्माण होतात आणि सामाजिक कौशल्ये विकसित होतात.
  • आत्मविश्वास आणि आत्मसन्मान: स्वतःच्या क्षमता आणि मर्यादांची जाणीव असल्याने आत्मविश्वास वाढतो. स्वतःची ओळख सकारात्मक असली की आत्मसन्मानही वाढतो.
  • निर्णय क्षमता: स्वतःची मूल्ये आणि ध्येये स्पष्ट असल्याने योग्य निर्णय घेण्याची क्षमता विकसित होते.
  • समस्या सोडवण्याची क्षमता: स्वतःच्या सामर्थ्याची आणि कमतरतांची जाणीव असल्याने बालके समस्यांवर अधिक प्रभावीपणे उपाय शोधू शकतात.
  • शिकण्याची प्रक्रिया: स्वतःची शिकण्याची शैली आणि आवडीनिवडी समजल्याने शिक्षण प्रक्रिया अधिक प्रभावी होते.

थोडक्यात, बालकांमध्ये स्व ची जाणीव निर्माण होणे हे त्यांच्या विकासाचे एक महत्त्वाचे लक्षण आहे आणि ती त्यांच्या पुढील जीवनातील यश आणि कल्याणासाठी आवश्यक आहे.

उत्तर लिहिले · 24/12/2025
कर्म · 5000
0
शालेय शिक्षणात शाळा स्तरावर पालक शिक्षक संघ (Parent-Teacher Association - PTA) स्थापनेमागे अनेक प्रमुख हेतू आहेत, त्यापैकी काही महत्त्वाचे खालीलप्रमाणे:
  • शिक्षण प्रक्रियेत सहभाग: पालकांना शाळेच्या शैक्षणिक कार्यक्रमांमध्ये सक्रियपणे सहभागी करणे, जेणेकरून मुलांना घरी आणि शाळेत एकसारखे मार्गदर्शन मिळू शकेल.
  • समन्वय आणि संवाद: शिक्षक आणि पालकांमधील संवाद वाढवणे, ज्यामुळे विद्यार्थ्यांच्या प्रगती आणि समस्यांवर चर्चा करता येईल.
  • शाळेच्या विकासात मदत: शाळेला आवश्यक असणाऱ्या भौतिक सुविधा, शैक्षणिक साहित्य आणि इतर संसाधनांसाठी मदत करणे.
  • धोरणात्मक निर्णय: शालेय धोरणे आणि नियमांमध्ये पालकांचा सहभाग सुनिश्चित करणे, जेणेकरून निर्णय प्रक्रियेत सर्वांचा सहभाग असेल.
  • पालकांचे शिक्षण:parenting skills सुधारण्यासाठी कार्यशाळा (workshops) आणि मार्गदर्शन सत्रांचे आयोजन करणे, ज्यामुळे ते आपल्या मुलांना अधिक प्रभावीपणे मदत करू शकतील.
  • सामाजिक जबाबदारी: शाळेच्या सामाजिक उपक्रमांमध्ये पालकांचा सहभाग वाढवणे, जसे की स्वच्छता अभियान, वृक्षारोपण, आणि इतर सामाजिक कार्यात मदत करणे.

अधिक माहितीसाठी, आपण महाराष्ट्र शासनाच्या शिक्षण विभागाच्या अधिकृत वेबसाइटला भेट देऊ शकता: शिक्षण विभाग, महाराष्ट्र शासन

उत्तर लिहिले · 25/3/2025
कर्म · 5000
0
अनुताई वाघ यांनी आदिवासी मुलांना शिकवताना त्यांच्यात दोन गोष्टी प्रामुख्याने दिसून आल्या, त्या खालीलप्रमाणे:
  1. गरिबी: आदिवासी मुले अत्यंत गरीब परिस्थितीत वाढतात. त्यांच्या कुटुंबांना पुरेसे अन्न, वस्त्र आणि निवारा मिळत नाही. त्यामुळे मुलांचे शिक्षण अर्धवट राहते.
  2. अज्ञान आणि अंधश्रद्धा: आदिवासी समाजामध्ये शिक्षणाचे महत्त्व फार कमी लोकांना समजते. त्यामुळे अनेकजण आपल्या मुलांना शाळेत पाठवत नाहीत.resultी अंधश्रद्धाळू विचारसरणीमुळे ते शिक्षणापासून वंचित राहतात.

अधिक माहितीसाठी, तुम्ही खालील लिंकला भेट देऊ शकता:

उत्तर लिहिले · 23/3/2025
कर्म · 5000
0

अंगणवाडी: संपूर्ण माहिती

अंगणवाडी म्हणजे काय?

अंगणवाडी ही भारत सरकारद्वारे चालवली जाणारी ग्रामीण स्तरावरील बाल विकास केंद्रे आहेत. एकात्मिक बाल विकास सेवा (ICDS) कार्यक्रमाचा भाग म्हणून ह्या केंद्रांची स्थापना करण्यात आली आहे. ६ वर्षांखालील मुलांचे आरोग्य, पोषण आणि शिक्षण सुधारणे हा या योजनेचा उद्देश आहे.

अंगणवाडीची उद्दिष्ट्ये:

  • ६ वर्षांखालील मुलांच्या पोषण आणि आरोग्याची स्थिती सुधारणे.
  • मुलांच्या शारीरिक, मानसिक आणि सामाजिक विकासाचा पाया मजबूत करणे.
  • मृत्यू दर, कुपोषण आणि शाळेतील गळती कमी करणे.
  • बाल विकासाला प्रोत्साहन देण्यासाठी मातांना सक्षम करणे.

अंगणवाडीतील सेवा:

  1. आहार:
    • मुले (६ महिने ते ६ वर्षे): पोषण आहार दिला जातो. उदा. बालभोग, लाडू, फळे, कडधान्ये.
    • गरोदर आणि स्तनपान करणार्‍या माता: त्यांना पौष्टिक आहार आणि आरोग्य शिक्षण दिले जाते.
  2. आरोग्य सेवा:
    • लसीकरण: बालकांना विविध रोगांपासून वाचवण्यासाठी लसी दिल्या जातात.
    • आरोग्य तपासणी: नियमित आरोग्य तपासणी केली जाते.
    • पोषणाबद्दल मार्गदर्शन: कुपोषित बालकांना विशेष पोषण मार्गदर्शन दिले जाते.
  3. शिक्षण:
    • पूर्व-शालेय शिक्षण: ३ ते ६ वर्षे वयोगटातील मुलांना खेळ, गाणी, गोष्टींच्या माध्यमातून शिक्षण दिले जाते, ज्यामुळे ते शाळेसाठी तयार होतात.
  4. आरोग्य आणि पोषण शिक्षण:
    • मातांना मुलांच्या आरोग्यासंबंधी आणि पोषणासंबंधी शिक्षण दिले जाते.
  5. संदर्भ सेवा:
    • ज्या बालकांना विशेष वैद्यकीय मदतीची गरज आहे, त्यांना आरोग्य केंद्रांमध्ये पाठवले जाते.

अंगणवाडीतील आहार योजना:

अंगणवाडीमध्ये बालकांसाठी आणि गर्भवती तसेच स्तनपान करणाऱ्या महिलांसाठी आहाराची विशेष योजना असते.

  • बालकांसाठी (६ महिने ते ३ वर्षे): घरी घेऊन जाण्यासाठी तयार आहार (Take-Home Ration) दिला जातो.
  • बालकांसाठी (३ ते ६ वर्षे): सकाळी नाश्ता आणि दुपारचे जेवण दिले जाते.
  • गरोदर आणि स्तनपान करणाऱ्या माता: त्यांना पोषण आहार दिला जातो, ज्यामुळे त्यांच्या आरोग्याची काळजी घेतली जाते आणि बालकाला पुरेसे पोषण मिळते.

अंगणवाडीचे महत्त्व:

अंगणवाडी ग्रामीण भागातील मुलांसाठी आणि महिलांसाठी एक महत्त्वपूर्ण केंद्र आहे. यामुळे बालमृत्यू दर आणि कुपोषण कमी होण्यास मदत होते, तसेच मुलांच्या शिक्षणाची सुरुवात होते.

अधिक माहितीसाठी:

उत्तर लिहिले · 21/3/2025
कर्म · 5000
0
आंगणवाडीमध्ये खाद्य आहार महिन्याला कमी मिळत असेल, तर तुम्ही खालील गोष्टी करू शकता:
  1. आंगणवाडी सेविका/ मदतनीस यांच्याशी संपर्क साधा: सर्वप्रथम, तुम्ही तुमच्या आंगणवाडी सेविका किंवा मदतनीस यांच्याशी संपर्क साधून त्यांना याबद्दल माहिती द्या. त्यांना नेमका काय पुरवठा कमी झाला आहे, हे विचारा.
  2. ग्रामपंचायत/वॉर्ड सदस्य यांच्याशी संपर्क साधा: तुमच्या गावातील ग्रामपंचायत सदस्य किंवा वॉर्ड सदस्यांना याबद्दल माहिती द्या. ते तुम्हाला मदत करू शकतील.
  3. तालुका पर्यवेक्षक/ बाल विकास प्रकल्प अधिकारी (CDPO) यांच्याकडे तक्रार करा: प्रत्येक तालुक्याला एक बाल विकास प्रकल्प अधिकारी (CDPO) असतात. तुम्ही त्यांच्या कार्यालयात संपर्क साधून लेखी तक्रार दाखल करू शकता.
  4. जिल्हा कार्यक्रम अधिकारी (DPO) यांच्याकडे तक्रार करा: जिल्हा स्तरावर जिल्हा कार्यक्रम अधिकारी (DPO) असतात. तुम्ही त्यांच्या कार्यालयात संपर्क साधून तक्रार दाखल करू शकता.
  5. राज्य महिला व बाल विकास विभाग: तुम्ही राज्य महिला व बाल विकास विभागाच्या हेल्पलाईन नंबरवर संपर्क साधून किंवा त्यांच्या वेबसाइटवर तक्रार दाखल करू शकता.
तक्रार करताना खालील माहिती द्या:
  • आंगणवाडीचे नाव आणि पत्ता
  • तुमचे नाव आणि संपर्क क्रमांक
  • किती दिवसांपासून कमी आहार मिळत आहे?
  • आहारात काय कमी मिळत आहे?
  • इतर काही माहिती असल्यास.
संबंधित विभागांचे संपर्क तपशील (Contact Details):
  • बाल विकास प्रकल्प अधिकारी (CDPO) कार्यालय: तुमच्या तालुक्याच्या पंचायत समितीमध्ये हे कार्यालय असते.
  • जिल्हा कार्यक्रम अधिकारी (DPO) कार्यालय: जिल्हा परिषदेमध्ये महिला व बाल विकास विभागाच्या कार्यालयात संपर्क साधा.
  • राज्य महिला व बाल विकास विभाग, महाराष्ट्र शासन: https://wcd.maharashtra.gov.in/
यामुळे तुमच्या तक्रारीचे निवारण होईल आणि आंगणवाडीतील बालकांना योग्य आहार मिळेल.
उत्तर लिहिले · 21/3/2025
कर्म · 5000