ग्रामीण कला म्हणजे ग्रामीण भागातील लोकांच्या दैनंदिन जीवनाचा, संस्कृतीचा, परंपरांचा आणि निसर्गाशी असलेल्या त्यांच्या नात्याचा अविभाज्य भाग आहे. ही कला केवळ सौंदर्यासाठी नसून, ती त्यांच्या भावना, विश्वास आणि जीवनशैलीचे प्रतिबिंब असते. ग्रामीण कलेची प्रमुख वैशिष्ट्ये खालीलप्रमाणे आहेत:

• साधेपणा आणि सहजता: ग्रामीण कला अनेकदा साध्या आणि नैसर्गिक स्वरूपाची असते. त्यात जास्त गुंतागुंत नसते, पण तिचा भावार्थ खूप खोल असतो. कलाकार त्यांच्या आजूबाजूला उपलब्ध असलेल्या वस्तूंचा वापर करून सहजपणे कलाकृती तयार करतात.
• नैसर्गिक आणि स्थानिक वस्तूंचा वापर: माती, लाकूड, बांबू, गवत, नैसर्गिक रंग, कापूस, धान्य इत्यादी स्थानिक आणि नैसर्गिक वस्तूंपासून ग्रामीण कलाकृती बनवल्या जातात. यामुळे कलेला एक वेगळाच नैसर्गिक पोत येतो.
• स्थानिक संस्कृतीचे प्रतिबिंब: प्रत्येक गावातील किंवा प्रदेशातील ग्रामीण कला तेथील विशिष्ट संस्कृती, सण, परंपरा, लोककथा, स्थानिक देव-देवता आणि दैनंदिन जीवन दर्शवते. ती त्या समाजाची ओळख असते.
• कार्यक्षम आणि व्यावहारिक उपयोग: अनेक ग्रामीण कला वस्तू केवळ सजावटीसाठी नसून, त्या दैनंदिन जीवनात वापरल्या जातात, जसे की मातीची भांडी, चटया, विणलेले कपडे, शेतीची उपकरणे इत्यादी.
• सामुदायिक सहभाग आणि मौखिक परंपरा: ग्रामीण कला अनेकदा एका व्यक्तीऐवजी संपूर्ण समुदाय किंवा कुटुंबाद्वारे तयार केली जाते. तिचे तंत्रज्ञान आणि ज्ञान एका पिढीकडून दुसऱ्या पिढीकडे मौखिक परंपरेने किंवा निरीक्षणाद्वारे हस्तांतरित केले जाते.
• धार्मिक आणि आध्यात्मिक महत्त्व: अनेक ग्रामीण कला प्रकारांना धार्मिक आणि आध्यात्मिक महत्त्व असते. सण-उत्सवांमध्ये, पूजा-अर्चामध्ये या कलांचा वापर होतो, ज्यामुळे त्यांना पवित्रता प्राप्त होते.
• वैविध्य: भारताच्या विविध प्रदेशांमध्ये भौगोलिक परिस्थिती, उपलब्ध संसाधने आणि सांस्कृतिक फरकांमुळे ग्रामीण कलेमध्ये प्रचंड वैविध्य दिसून येते. प्रत्येक प्रदेशाची स्वतःची अशी खास कलाशैली असते.
• कमी व्यावसायिकता: पारंपारिकपणे, ग्रामीण कला व्यावसायिक हेतूने कमी आणि वैयक्तिक समाधान, सामुदायिक वापर किंवा धार्मिक विधींसाठी जास्त निर्माण केली जाते. अलीकडे यात बदल होत असला तरी, तिचा मूळ उद्देश अजूनही टिकून आहे.
• कथाकथन आणि लोककथा: ग्रामीण कला अनेकदा स्थानिक कथा, दंतकथा, ऐतिहासिक घटना किंवा पौराणिक कथांना दृश्यात्मक रूप देते, ज्यामुळे त्या कथा जिवंत होतात.

ही वैशिष्ट्ये ग्रामीण कलेला एक अनोखी ओळख देतात आणि तिला शहरी कलेपेक्षा वेगळे ठरवतात.