पारंपरिक पद्धती: शिक्षक-केंद्रित (Teacher-centered) असते. शिक्षक विद्यार्थ्यांना माहिती देतात आणि विद्यार्थी ती ग्रहण करतात.

नवसंकल्पना: विद्यार्थी-केंद्रित (Student-centered) असते. विद्यार्थी स्वतः actively ज्ञान निर्माण करतात आणि शिक्षक facilitator च्‍या भूमिकेत असतात.

पारंपरिक पद्धती: व्याख्याने (Lectures), पाठांतर (Memorization) आणि परीक्षांवर अधिक भर दिला जातो.

नवसंकल्पना: चर्चा (Discussions), गटकार्य (Group work), प्रकल्प (Projects), आणि अनुभवात्मक शिक्षणावर (Experiential learning) अधिक भर दिला जातो.

पारंपरिक पद्धती: तंत्रज्ञानाचा वापर कमी असतो.

नवसंकल्पना: तंत्रज्ञानाचा मोठ्या प्रमाणावर वापर केला जातो, जसे की ऑनलाइन शिक्षण (Online learning), व्हिडिओ (Videos), Interactive Simulations, आणि इतर शैक्षणिक ॲप्स (Educational apps).

पारंपरिक पद्धती: मुख्यतः परीक्षांवर आधारित असते, ज्यात विद्यार्थ्यांची स्मरणशक्ती तपासली जाते.

नवसंकल्पना: सतत आणि सर्वंकष मूल्यांकन (Continuous and Comprehensive Evaluation) केले जाते, ज्यात विद्यार्थ्यांचे कौशल्ये (Skills), ज्ञान (Knowledge) आणि दृष्टिकोन (Attitude) यांचा समावेश असतो.

पारंपरिक पद्धती: शिक्षक हे ज्ञानाचे स्रोत मानले जातात.

नवसंकल्पना: शिक्षक मार्गदर्शक (Guide) आणि facilitator असतात, जे विद्यार्थ्यांना स्वतः शिकायला मदत करतात.

पारंपरिक पद्धती: Classrooms मध्ये शांतता आणि एकाग्रता अपेक्षित असते.

नवसंकल्पना: शिक्षण अधिक Interactive आणि collaborative असते, ज्यात विद्यार्थी एकमेकांकडून शिकतात.