आपल्या खाण्यामध्ये असणाऱ्या प्रत्येक कर्बोदकात(कार्बोहायड्रेट) मध्ये साखरेचे प्रमाण असते. कर्बोदके म्हणजे असे पदार्थ जे चवीला थोड्याबहुत प्रमाणात गोड लागतात. उदा. फळे, साखर, भाकरी, चपाती, इ. 

कार्बोहायड्रेट्स जेव्हा शरीरात जातात तेव्हा पचनसंस्थेत त्याचे ब्रेकडाऊन(विघटन) होऊन ग्लुकोजचे मोलेक्युलस(रेणू) तयार होतात. 

ग्लुकोजचा मोलेक्युल खालीलप्रमाणे दिसतो:

हे ग्लुकोजचे रेणू रक्तात पाझरले जातात. आणि मग रक्तातून हे ग्लुकोजचे रेणू शरीरातील मसल्स आणि इतर पेशींना ऊर्जा पुरवण्यासाठी पाठवले जातात. तसेच फॅट्स(चरबी) तयार करण्याचे कामदेखील ग्लुकोजनेच होते. ग्लुकोजच्या या रक्तातून पेशीपर्यंतच्या वाहतुकीला जो हार्मोन मदत करतो त्याला इन्सुलिन म्हणतात.

आपण कायमच प्रमाणात कार्बोहायड्रेट्स खाऊ असे नसते, त्यामुळे कधी कधी जास्त प्रमाणात ग्लुकोज/साखर शरीरात तयार होऊ शकते. हे जादा झालेले ग्लुकोज साठवून ठेवण्याचे काम यकृत म्हणजेच लिव्हर करते. या साठलेल्या ग्लुकोजलाच बोलीभाषेत साखर म्हणतात.

साखर नियंत्रित करण्यासाठी खाण्यावर नियंत्रण हा एकाच प्रभावी उपाय आहे. हेल्थी पुरुषाला दिवसातून सुमारे ३८ ग्राम साखर गरजेची असते आणि स्त्रीला २५ ग्राम साखर पुरेशी असते. म्हणजे तुम्ही घेत असलेल्या आहारावर नियंत्रण ठेवून किती साखर असलेले पदार्थ तुम्ही खाता त्यावर नियंत्रण ठेवले म्हणजे साखर आपोआप नियंत्रित होते.

तसेच खालील व्हिडिओत अनिमेशनने ही प्रक्रिया चांगली समजण्यास मदत होईल: